Yapay zekâ, İK’nın operasyonel destek birimi olarak yapmakta olduğu faaliyetleri otomatik hale getirirken, diğer yandan organizasyonlarda kolektif bilinç sistemleri kurulmasını gerektirecek gibi duruyor. Bu da İnsan Kaynakları’nın bir sistem mimarına dönüşeceğini ve yapay zekâ ile çalışan, yapay zekâ-çalışan ve şirketler arasındaki ilişkiyi düzenlemeye başlayacağını gösteriyor.

Bizler bilgi işleyen makineler değiliz; ilişkilerimizle de varız. Bu noktada yapay zekâ teknolojileriyle beraber hikâyenin yok olması değil, hikâyenin dönüşmesi durumu var. Bundan sonra eğitim daha da önem kazanacak. Değişime ve sürekli öğrenmeye dayanıklı insanlar sistemlere katkı sağlamaya devam edecekler.

Bu noktada hikâyenin yok olması değil, hikâyenin dönüşmesi durumu var. Leaders@Camp boyunca farklı sektörlerden liderler, iş dünyasının geleceğine yön verecek fikirlerini ve deneyimlerini paylaşma fırsatı buldu.